آسمان را بنگر که هنوز بعد صدها شب و روز

مثل آن روز نخست

گرم و آبی و پر از مهر به ما میخندد!

یا زمین را که دلش از سردی شب های خزان نه شکست و نه گرفت!

بلکه از عاطفه لبریز شدو نفسی از سر امید کشید

و در آغاز بهار دشتی از یاس سپید

زیر پاهامان ریخت

تا بگوید که هنوز پر امنیت احساس خداست!

     ماه من غصه چرا؟

تو مرا داری و من     هر شب و روز

آرزویم همه خوشبختی توست!

ماه من دل به غم دادن و از یاس سخن ها گفتن

کار انهایی نیست که خدا را دارند

ماه من! غم و اندوه اگر هم روزی مثل باران بارید

یا دل شیشه ای ات از لب پنجره عشق زمین خوردو شکست.

با نگاهت به خدا چتر شادی وا کن

   و بگو با دل خود که خدا هست خدا!

خداوند بارگاهش را افرید ولی بارگاهش خالی بود

خداوند فرشتگان را آفرید ولی فرشتگان بی احساس بودند

خداونددنیا را آفرید

ولی دنیا ساکن بود

خداوند زمین را آفرید

ولی زمین بی حاصل بود

    و خداوند دریا روآفرید ولی دریا بدون امواج بود

   خداوند گیاهان را آفرید ولی گیاهان بی برگ بودند

خداوند مرد را آفرید مرد تنها بود

خداوند زن را آفرید ولی زن تنها بود

 و خداوند چیز جدید آفرید

بارگاهش شلوغ شدفرشتگان با احساس شدند

دنیا به جنب و جوش افتاد

زمین به بار نشست مرد و زن یار یکدیگر شدند

و آن چیز جدیدعشق بود

 و خداوند عشق را آفرید

 هر انچه که طی یک پیوند پیش می اید بدان

که پیش از این باید در درو تو پیش امده باشد چون پیوند فقط بزرگنمایی

میکند.

نمی تواند بیافریند فقط میتواند نشان دهد و متجلی ساز

    عشق من ناز نکن عمر ما پایان میگیره

      یه روزی دست زمونه ترو از من میگیره 

     وقتی تنهام با تو بودن واسه من زندگی

     تورو دیدن توروخواستن رو کی از من میگیره

                                    عشق من قلب این عاشق با تو اروم میگیره

                                      همه ناله های من از اون تگاهت دوریه

                                      تورودیدن تو رو خواستن تو رو هر جا مییبینم

                                     بی تو و عشق تو و من همیشه تنها میمونم

     عشق من عاشقتم تکرارت هر شب عادته

        همه حرفام به خدا از عشق و از سخاوته

        با تو بودن توی دنیا واسه من نهایته

         عشق من بی کسیو شب با تو پایون میگیره

                                همه رگهام از حرارت نگات خون میگیره

                                   با تو بودن توی دنیا واسه من نهایته

                                   تو گمون کردی بری خاطره هاتم میمیره

                                   روزهای رفته برام رنگ سیاهی میگیره

     اگه صد بهارو پاییز واسه تو گریه کنم 

         نمیتونم که تو رو همیشه از یاد ببرم

        من همون عاشقتم تا که چشام بارونی

       همه ناله های من ازاون نگاهت دوریه

                             با تو بودن توی دنیا واسه من نهایته

                            عشق من بی کسیا شب با تو پایون میگیره

                           همه رگهام از حرارت نگاهت خون میگیره

                          با تو بودن توی دنیا واسه من نهایته 

(   از طرف خورشید)